خیلی ها معتقد هستند که "غسل کردن با آب" از اعتقادات دین یهود وارد مسیحیت شده است. اما با دیدن آداب و رسوم دینی مختلف متوجه این نکته می شویم که "تطهیر شدن با آب" به نوعی در تمام ادیان و مذاهب وجود دارد. در واقع غسل کردن با آب جاری به منظور منزه شدن از گناهان از "هندوییسم" به عنوان قدیمی ترین مذهب زنده دنیا گرفته تا "اسلام" که لقب آخرین دین را دارد، دیده می شود. آب جاری نشانه پاکی و عامل تطهیر در فلسفه ی تمام مذاهب ابراهیمی و غیرابراهیمی ست که اگر با خواندن دعا و نیایش همراه شود به پاک کردن گناهان انسان نیز منجر می شود. 

فرقه های مختلف مسیحیت در دو نوبت غسل تعمید را به جا می آورند. گروهی معتقدند که این رسم باید دردوران نوزادی کودک انجام شود تا بدین وسیله او پیرو مسیحیت اعلام شود. گروهی دیگر معتقدند که فرد باید در سن بلوغ و بعد از اعلام شخصی گرویدنش به مسیحیت غسل تعمید شود و آن زمان است که به عنوان پیروی این دین شناخته می شود. 

بسیاری از مسیحیان معتقدند که این اقدام سمبلیک یادآور مرگ و رستاخیز مسیح  است. یادآور این نکته که مرگ مسیح به خاطر گناهان پیروانش است. در واقع یک مسیحی هنگام فرو رفتن در آب تطهیرکننده با مسیح می میرد و بعد از بیرون آمدن دوباره زنده می شود؛ منزه و پاک. در بعضی از کلیسا ها نوزاد را در آب فرو می برند و در بعضی دیگر تنها به ریختن مقداری آب بر سر کودک بسنده می کنند.  

در کلیسایی که من برای عکاسی رفتم حوضچه ی کوچکی با یک فواره برای جاری بودن آب تعبیه شده بود. در حدود 10 نوزاد بعد از دعا و نیایش توسط پدر کلیسا به نام پدر، پسر و روح القدس غسل تعمید شدند.  در آخر مراسم مدرکی به هر خانواده داده شد که گواهی انجام این غسل در تاریخ و زمان مشخص بود. این مدرک اهمیت بسیاری دارد چراکه کلیساها به ویژه کلیساهای کاتولیک بدون ارائه ی این مدرک مراسم ازدواج و دعای قبل از خاکسپاری یک مسیحی را انجام نمی دهند.

مطلب مرتبط:

حرف هایی دارم اما...

منبع: http://nafise.akkasee.com/