هان مشو نومید چون واقف نهیی از سر غیب

باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور

اومده بودم فقط همینو بنویسم ولی یه سری چیزا اذیتم کرد شاید اهمیتی نداشته باشه در کل ولی حس می کنم بی اهمیتم نمی تونه باشه:

احتمالا تا حالا با بازی های کامپیوتری آنلاین آشنا شدید مثل تراویان یا شبیه به این

بر طبق چیزی که من از بازی های خارجی و داخلی دارم می بینم هرچند این بازی ها یه سری خوبیهایی داره 

ولی اینا محلین برای برطرف کردن خود کم بینی برخی پولدارها بخصوص بچه پولدارها

طرف که نمی تونه تو زندگی عادی یه سری چیزها رو بدست بیاره یا کسب کنه با توان و استعداد خودش خیلی راحت تو این بازی ها می تونه عقده های خودشو برطرف کنه فقط با داشتن پول مفت که برا این بازی ها خرج کنه.

اون وقت، وقتی طرف به جای خوبی رسید می شینه از اون بالا دستور میده و زورگویی تو بازی می کنه که اگه فلان نکنی مجبور به حذف اکنتت می کنم و غیره .

خوب اگه واقعا اگه طرف بتونه یه سری عقدهاشو اینجوری برطرف کنه و در خارج از این بازی ها راحت نباشه پس بیشتر وقت و پولشو میذاره برا اینا و سعی نمی کنه با همون وقت و پول تو دنیای واقعی خودش رو به طرز درستی بالا بکشه.

من روانشناسی بلد نیستم یا حتی جامعه شناسی ولی منطقم بهم می گه این خیلی بده. نمی دونم تقصیر خودمونه یا تهیه کننده های بازی ولی هر چی هست باید یه فکری براش کرد (البته جدا از دیگر مسائل و مشکلات مملکت)

خلاصه

برا ما هم دعا کنید

یا حق